Luistert je kind niet?
Doorbreek jouw patroon
Je kind ontploft, en daarna jij ook! Steeds dezelfde strijd thuis?
Systemische gezinscoaching bij Eigenwize helpt ouders uit vastgelopen patronen.
Wil je het ervaren plan dan snel je gratis klikgesprek.
Als je meer van je kind houdt, dan van hoe je reageert
Je neemt je voor rustig te blijven. Vandaag echt. Je ademt nog een keer in. Nog geen drie minuten later hoor je jezelf praten en ga je los zoals er vroeger aan tegen jou werd losgegaan. Met exact dezelfde stem als vroeger. Die van de andere kant van de tafel kwam. Niet de stem die je wilde worden. Wel de stem die eruit kwam. Welkom in opvoeden.
Het zit niet in je kind. Het zit ertussen
"Ik vroeg gewoon om de schoenen aan te doen. Blijkbaar had ik niet het goede moment.
De verkeerde toon want ons kind ontplofte, voor mij uit het niets." Ouders komen hier veelal met dezelfde zinnen:
“Hij luistert gewoon niet.”
“Ze voelt alles als aanval.”
“We lopen op eieren.”
“We doen zo ons best.”
Dan vertellen ze over gisteren: "We gingen de slaapkamer opruimen. Alle snoeppapiertjes die verzamel zijn kunnen wat mij betreft de kliko in.
Dat zag ik toch heel erg verkeerd. onze dochter kan ze nog steeds gebruiken voor knutselwerken. Alles op de slaapkamer is vervolgens verplaatst en afgestoft maar mijn doel opruimen en weg doen hebben we wéér niet behaald."
Zo zijn er nóg vele voorbeelden:
Jij stelt een grens door 'nee' te zeggen met als gevolg de deur knalt voor je gezicht dicht.
Stampende voeten verdwijnen 13 treden naar omhoog. Blijf je eindelijk eens rustig en lukt het om tot tien te tellen bemoeit manlief zich ermee. Met als gevolg dat hij degene is die uit de slof schiet. Jullie zoon aan tafel zit met een gezicht op onweer.
of
Blijft je wederhelft voor jouw gevoel eindelijk rustig, krijg jij je tong niet afgebeten en is er weer de onmacht die het overneemt
en kun je zo de film afspelen die er volgt. Moedeloos plof je 's avonds op de bank. Voor je gevoel is het nooit eens een echte leuke dag meer. Jij zit je schuldgevoel weg te eten met chips terwijl jullie kind heerlijk in dromenland ligt.
Nieuwe morgen, nieuwe kansen denk je.
De volgende ochtend begin je met minder energie opnieuw. De spanning van de vorige dag zit nog half in het systeem
Het verdriet, de onmacht heeft nog geen plek in jou gevonden.
Niet omdat je het verkeerd doet, maar omdat je reageert vanuit iets ouds.
Opvoeden triggert geen gedrag, het triggert geschiedenis
Je kind doet iets kleins en jouw lijf reageert er groots op. Niet logisch, wel verklaarbaar. Je kind raakt precies daar waar jij ooit geen keuze had:
Jij werd genegeerd.
Jij had geen controle.
Jij moest te veel verantwoordelijkheid dragen.
Jij werd niet gehoord.
Jij voelde altijd alle spanningen in huis.
Je reageert dus niet alleen op je kind. Je reageert op vroeger. En je partner doet dat ook. Daarom botsen jullie soms meer met elkaar, dan met het kind.
Hoe strijd in de dagelijkse praktijk ontstaat
In de dagelijkse praktijk gebeurd er in elk gezin veel. Veel gebeurd boven de oppervlakte. Is feitelijk, tastbaar aanwezig. Alleen onbewust, onder de oppervlakte gebeurd er ook veel. Dit zien we op het eerste gezicht niet. Alleen vanuit dit onder bewuste reageren we vaak wel op onze kinderen:
| Je kind zegt: “laat me met rust!” | Jij hoort: ik ben je kwijt |
| Je zoon weigert te luisteren | Je partner hoort: ik heb geen invloed |
| Je dochter huilt | Jij hoort: ik doe het fout |
Niemand reageert op het moment. Iedereen reageert op betekenis. Dat is een systeem.
Wat doen we in Eigenwize systemische gezinscoaching
De manier waarop jij vroeger liefde, veiligheid en grenzen hebt ervaren, beïnvloedt hoe jij nu opvoedt. Je reageert niet alleen op je kind, maar ook op de echo's van vroeger. Dat noemen we hechtingsstijlen. Sue Johnson en Bowlby beschrijven vier stijlen:
• Veilige hechting – vertrouwen en ruimte om kwetsbaar te zijn.
• Vermijdende hechting – emoties worden weggestopt, "doe maar normaal."
• Ambivalente(angstige) hechting – zoeken naar bevestiging, snel onzeker.
• Gedesorganiseerde hechting – angst en verwarring in relaties.
Door samen te onderzoeken welke hechtingsstijl jij en je partner meebrengen, ontdek je waarom bepaalde situaties in je gezin heftig voelen, en hoe je het anders kunt doen. We gaan niet beter opvoeden, wel anders. We gaan begrijpen wat er gebeurt vóórdat het escaleert.
We onderzoeken: Welke plek jij inneemt als ouder. Wat jij bent gaan dragen in jouw jeugd. Hoe jouw kind daarop reageert. Waarom jullie elkaar versterken in stress Met systemisch werk, gezinsopstellingen en hechtingsgericht werken ontstaat iets onverwachts: Rust.
Niet omdat je kind verandert. Maar omdat jij niet meer hoeft te vechten tegen iets ouds.
Dit herken je waarschijnlijk
Je bent een goede ouder.
Maar je herkent jezelf niet altijd in hoe je reageert:
- Je schreeuwt harder dan je wilt
- Je trekt je terug terwijl je wilt verbinden.
- Je twijfelt aan jezelf.
- Jij en je partner botsen over opvoeding.
- Je voelt spanning vóór de dag begint
En misschien de pijnlijkste:
Je ziet je eigen kind soms als tegenstander.
Dat zegt niets over jouw liefde. Wel over je belasting.
Wat er veranderd
Wanneer plekken weer kloppen worden kinderen rustiger en ouders duidelijker. Partners werken samen en het schuldgevoel en de zak chips slinken. Het wordt niet perfect, wel leefbaar. Het huis wordt weer een plek waar je kunt ademen in plaats van managen.
Je hoeft geen betere ouder te worden. Alleen wel weer ouder. Voor jezelf, je partner en de kinderen. Jij mag je unieke zelf zijn. Kinderen hebben geen perfecte ouders nodig. Ze hebben ouders nodig die niet meer reageren vanuit vroeger. Dat is precies waar we aan werken.
Je hoeft het niet eerst mooi te formuleren. Vertel gewoon wat er gisteren gebeurde. Maximaal 60 minuten kijken we samen naar wat er werkelijk speelt, of systemische gezinscoaching past en of het veilig genoeg voelt. Geen oordeel. Wel eerlijkheid. Want opvoeden raakt je in de diepste kern. Plan een gratis klikgesprek voordat morgen weer hetzelfde wordt als vandaag.
Emma
"Zo wat had ik een weerstand om naar mijzelf te kijken. Rijna hield vol met confronterende engelengeduld. Nu snap ik dat als ik het van mijn kinderen verwacht, ik zelf ook eerlijk moet kijken."
Kees